Każdy Pożar w Polsce — Mapowany Satelitarnie

Satelity VIIRS NASA przelatują kilka razy dziennie, europejski Meteosat skanuje ponownie co 10 minut, a Sentinel-3 dodaje własne, niezależne przeloty. Różne orbity, różne czujniki — żaden nie zależy od pozostałych.

Ciepło widziane przez jednego satelitę może być usterką, odblaskiem słońca albo dachem fabryki. Gdy niezależne systemy widzą ciepło w tym samym miejscu, sygnał jest znacznie silniejszy — błąd jednego systemu nigdy nie staje się twoim alertem.

Każda detekcja jest sprawdzana względem tego, co znajduje się pod nią (las, grunty rolne, przemysł), oraz tego, jak zachowuje się w czasie, a następnie jasno oznaczana: prawdopodobny pożar roślinności, możliwy pożar / niezweryfikowane ciepło, lub znane nieruchome źródło ciepła, które nie jest pożarem. Tylko straż pożarna może potwierdzić pożar.

Na mapie śledzone ciepło staje się kształtem — wykrytym satelitarnie zasięgiem ciepła — z prostymi słowami na nim i informacją, czy detekcje się rozszerzają. Kształty pokazują, gdzie satelity widzą ciepło, a nie dokładne granice pożaru.